คิดถึง เพื่อน..ร่มพฤกษ์


สวัสดี ทุกท่าน.....

                webblog.....www.oakmans1.blogspot.com หน้าตาจะยังไม่สวยงาม เพราะยังมือใหม่ กำลังปรับปรุงให้เป็นสากล..... อดใจไม่ไหว เพราะคิดไว้นานแล้วทำอย่างไรจะมีอะไรเป็นสื่อ ถึงเพื่อน ๆ ทำให้เพื่อน ๆ มีมีสื่อถึงกัน ได้สะดวก จะใช้ เฟรชบุคส์ หรือ ทวิตเตอร์ ก็มีข้อจำกัดในการใช้มาก ไม่สะดวกเหมือน เวปไซด์ หรือ เวปบล๊อก ที่ทำอยู่นี่ เพราะเชื่อว่า ณ เวลานี้ เพื่อน ๆ ส่วนใหญ่คงใช้อินเตอร์เน๊ต เป็นกัน ที่ไม่เป็น รู้ว่ามีแบบนี้ ก็จะต้องเรียนรู้ เปิด ปิด คอมพิวเตอร์ ซึ่งมีทุกบ้านแน่นอน

               จึงเปิดหน้า คิดถึง เพื่อน.....ร่มพฤกษ์  เพื่อเป็น สื่อกลาง ให้เพื่อน ๆ ชาวเกริก...เกริกวิทยาลัย...วิทยาลัยเกริก เกริกปากน้ำ และราชดำเนิน  หรือ ท่านอื่น ๆ ที่รู้จัก ผู้เข้ามาโพส ก็สามารถเข้ามา พูดคุยได้ มิได้หวงห้าม กลุ่มอื่น ไม่มีพี่ มีน้อง ขอเพียงได้รับรู้ข่าวสาร ,มีกิจกรรมดี ๆ ร่วมกัน แจ้งข่าวบอกกล่าว ใคร...อะไร...ที่ไหน ต่อไปนี้จะได้มีที่ ศูนย์กลาง ไว้ติดต่อกัน บอกกล่าวความเคลื่อนไหว เพราะทราบดีว่าขณะนี้ ทุกท่าน ก็เลย เลข 5 ปลาย ๆ หรือ เลข 6 กันทั้งนั้นแล้ว บางคนไม่เคยพบกัน บางคน บางกลุ่ม ก็พบกันกลุ่มย่อย ๆ พยายามจะรวมกันเป็นกลุ่มใหญ่ รวมไม่ติดสักครั้ง เจอกันนับไม่ถึง ครึ่งร้อยสักที หรือ ว่าล้มหาย ตายจากกันไปมาก

                เชิญชวน มาพบกัน มารวมกัน แสดงรูป บอกตัวตน บอกให้รู้อยู่กลุ่มไหน บอกตำแหน่ง แห่งหน สถิตย์อยู่ ณ ที่ใด ผ่านไป จะได้เวาะทักทาย ขอข้าวกินบ้าง.....เน้น วัตถุประสงค์ มีอะไรบอกกล่าว กิจกรรมเคลื่อนไหว ...ใคร....อะไร....ที่ไหน อย่าลืมโพสมาบอกกัน มาเล่าความหลัง มาบอกปัจจุบัน มาบ่นหาเพื่อน เข้ามาโพสแสดงตน แล้ว บอกต่อ ๆ กันไปด้วย

                ประการสำคัญ ไม่ ติฉิน นินทา ไม่เลือกสี ไม่เลือกข้าง ไม่คุยเรื่องการเมือง ไม่ว่ากล่าวโจมตี ตัดพ้อ ต่อว่ากัน ไม่ต้องทวงถามหนี้สิน ที่นี่ มีหัวใจมาฝากให้คิดถึงกัน

...อาลัย ร่มพฤกษ์ .....

อกเอ๋ย เคยอยู่มา จำต้องลา...ต้องลา ร่มพฤกษ์ ร่มไทร ลาบิ๊กเบน ที่เห็นเด่นไกล.ฟังกันเต็ม ๆ  

คลิก เข้าไปเลย  >  www.ki.ac.th   แล้ว...คลิกเข้าไปที่...เกี่ยวกับเกริก.....คลิกตรง...เพลงประจำโรงเรียน ....

 มีเรื่องอื่น ๆ น่ารู้ จากวันนั้น มาถึงทุกวันนี้ ไม่เหมือนตอนที่เราเรียน.....จำกันได้ไหม ? ภาพเหล่านั้นไม่มีให้เห็นอีกแล้ว จึงชวนเพื่อน ๆ มาร่วมรำลึก นึก คิดถึงความหลัง มาเล่ามาคุย ความทรงจำในอดีต ให้คิดถึงกัน ที่นี่จะมีหัวใจ อันบริสุทธิ์ มีดอกไม้ที่ยังแย้มส่งให้กันตลอดเวลา มอบความเป็นเพื่อน เพื่อมิตรภาพ ก้าวไกล ....อย่ารอ ส่งดอกไม้ แล้วไปนั่งพนมมือ.
 

  







2 ความคิดเห็น:

  1. เชิญชวน เพื่อน ๆ เข้ามาโพส แล้วบอกต่อ ๆ กันไปนะครับ จะได้คลายเหงา ผ่อนปรนชีวิต ไม่ให้หงอยเหงา

    ตอบลบ
  2. ความคิดเห็นนี้ถูกผู้เขียนลบ

    ตอบลบ

add comments.