วันอังคารที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556

20.7 ชีวิต ที่.....หมอชิต

                                                                                        













ตอนที่ 8

จากวันนั้น...มาถึงวันนี้



จากวันนั้น...มาถึงวันนี้ วันที่ 4 ปี มี 1 ครั้ง....วันนี้ เป็นวัน อธิกสุรทิน ปีสุริยคติ 4 ปี มี 1 ครั้ง คือ วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2551 ถ้าไม่เขียนเรื่องราว เสี้ยว....ของชีวิต  ความจริงที่เจอะเจอ ในวันนี้ ก็จะต้องรอไปอีก 4 ปี ถึงจะมีวันที่ 29 กุมภาพันธ์ ...ยินดี เป็นกำลังสี่ สำหรับผู้ที่เกิดในวันนี้ ขอให้โชคดี เหมือนคนบางคน บนโลกใบนี้ ที่เป็นอดีตผู้นำประเทศ ต้องระเหเร่ร่อน แล้วได้มีวันนี้ วันที่ได้กลับมาจูบ แผ่นดินเกิด........อ้าว วก ไปได้ไงล่ะเนี่ย ?

  โปสเตอร์ ขายบ้าน ยุค ปี 2520 ราคา...










อย่างที่เขียนเล่า บอกกล่าว เสี้ยว.....ของชีวิต...ระหว่างที่ทำงานที่หมอชิต มีอะไรเกิดขึ้นมากมายในชีวิต ส่วนใหญ่ไปในทางที่ดีกับตนเอง อาจจะมีบ้างที่ต้อง สับสน  วุ่นวาย ไปบางครั้ง ต้องระมัดระวัง โดยเฉพาะเรื่องค่าใช้จ่าย ทั้งส่วนตัว ส่วนของ...และที่สำคัญ ต้องคอยพร้อมบ้าง ในโอกาสที่แม่ยุพัฒน์ จะแวะเวียนมาพบ เพื่อ...ไม่มีอะไรต้องหนักใจ หรอกนะ เพียงแต่ ทำอะไรส่วนตัวของชีวิต แบบเงียบ ๆ แค่นั้น บางเรื่องก็ไม่มีความจำเป็นต้อง บอกกล่าว หรือ บอกเล่า เพื่อให้ตัวเองดูดี เพราะไม่มีอะไรดี ขึ้นมา นอกเสียจาก ปล่อยให้ฟ้า ดิน รับรู้ทุก อริยาบถ ที่ได้กระทำลงไป......เมื่อถึงคราวที่ ต้องทำอะไรให้กับชีวิต ...ร่ำ ร้องตัวเอง จะซื้อรถ คุณทองห่อ ก็ค้านทันที ..." คุณจะซื้อไปทำไม รถ ในเมื่อทำงาน ก็มีรถประจำฝ่าย ให้ใช้อยู่แล้ว..." แถมยังมีรถของ พี่ตุ๋ย ที่สามารถเอากุญแจ มาเต๊ะจุ้ย เมื่อใหร่ก็ได้ โดยส่วนตัว คิดแต่เพียงสั้น ๆ ว่า ผ่อนรถ แค่ สองสามปี ก็หมดภาระ แต่ถ้าผ่อนบ้าน ก็ต้องอดทนไปถึง 15 - 20 ปี ผลปรากฏว่า ...ซื้อบ้านเป็นฝ่ายถูกต้อง ที่สุดในชีวิต... ไม่น่าเชื่อ มาจนถึงทุกวันนี้ ราคาบ้านเมื่อ ทองคำ บาทละ 800 บาท บ้านชั้นเดียว 3 ห้องนอน 2 ห้องน้ำ พื้นที่ 50 ตว. ราคา 2 แสนกว่าบาท ...แล้วปัจจุบัน ล้านต้น ๆ จนถึงปลาย  ซื้อได้แค่คอนโด  พื้นที่ใช้ ไม่เกิน 30 ตารางเมตร ในย่านเดียวกัน


ใช้เวลา รวบรวมเงิน หลังจากงานสละร่างคุณพ่อโกศล นี่คงจะเป็น...รางวัลในชีวิต ชิ้นแรก...จึงได้ซื้อ... ดาวน์บ้าน ผ่อนส่ง ที่โชคชัย 4 โดยการชักชวน ของบ้อ ซึ่งเป็นญาติ ลูกพี่ลูกน้อง กับคุณทองห่อ ...บ้อ-บ๊อก มาซื้อบ้านอยู่ก่อนแล้ว หน้ากองปราป ฯ ชวนให้มาดู ..ดูแล้ว ก็ตัดสินใจทันที เพราะสดวกทุกประการ บุคคลในแวดวง ที่ทำงาน อยู่ในย่านนี้ ที่จะติดต่อ ไปมาหาสู่กันได้ ในสมัยนั้น ซอยโชคชัย 4 ใครต่อใคร ที่จะหาบ้าน จะมาดูกันเป็น ลำดับต้น ๆ เพราะยังไม่ห่างไกลชุมชน มากนัก ไปมาสดวกมาก ไม่เหมือนสมัยนี้ กลายเป็น...รวบรวมเงิน ด้วยความอดทน มีคุณทองห่อ คอยกำกับ ให้เป็นไปตามเป้าหมาย ทั้งอยู่เวร อยู่กรรม จนน่าเกลียด ที่ชงเองกินเอง

ขยันจนล้นพ้นหน้า เพราะต้องการเบี้ยเลี้ยง นั่นเอง รวบรวมเงินครบ 50,000 บาท ทำนิติกรรม เรียบร้อบ ย้ายมาอยู่ ณ หมู่บ้านมหาลาภ (เดิมชื่อจิรัฐติกร ตอนหลัง เป็น กรรมการหมู่บ้าน เลยเปลี่ยนชื่อ) หน้ารพ.สยาม (เปลี่ยนเป็น เปาโล ฯ ในปัจจุบัน) ...ระหว่างนั้น ต้องเริ่มต้น งดกิจกรรม เฮ ฮา เที่ยวเตร่ ลงไปมาก เพราะต้องใช้เงินหลายส่วน เพื่อชีวิต แต่ก็ได้รับการสนับสนุน ทั้งกับ พี่ตุ๋ย และ พี่อึ่ง เป็นอย่างดี เอ่ยปากเรื่องต้องควักใช้เงิน เป็นไม่ว่ากัน ..." วันนี้ ผมขอจ่ายด้วย หรือ มีเท่านี้นะครับ "....ทุกคนในกลุ่มเข้าใจดี ถึงภาระ ยังได้กินเที่ยว เกือบปกติ ....บ้านราคา 250,000 บาท ผ่อน เดือนละ 2,200 บาท เงินเดือน 4,000 บาท ถ้าไม่มีเบี้ยเลี้ยง ก็ถือว่า กระเบียด กระเษียณ เหมือนกัน

วันนั้น  ถือว่าเป็นวัน ที่มีความสุข ในชีวิต เมื่อได้ฤกษ์-ยามที่ตัวเองคิดว่า ดี ก็อำลาชาวบางขุนพรหม มาสู่บ้านหลังใหม่ หลังแรกในชีวิต มีต้อย...ประกาย มาช่วยขนย้าย เหมือนทุกครั้งในชีวิต ที่มีอะไรเกิดขึ้นในชีวิต ก็จะมี เพื่อนคนนี้ อยู่ใกล้เสมอ มิได้ขาดจากกันตามลำพัง จนมาถึงในปัจจุบัน ชาวบางขุนพรหม บางท่านก็ตามมาส่ง ป้าสุข ประคับประคอง มะม่วงเขียวเสวย มาให้ไปปลูก หลายคนได้มาร่วมแสดงความยินดี ป้าอุรา มอบภาพติดผนัง คุณย่าถวิล มอบหลวงพ่อทวด มาให้นำเข้าบ้าน เป็นอันจบวาระการใช้ชีวิต ที่ บางขุนพรหม แต่ความผูกพัน สานไมตรี ยังมีมาถึงทุกวันนี้ มีอะไรที่ทำได้
กับหลายท่าน ที่ยังติดต่อกันอยู่ มิได้ขาด มาจนถึงทุกวันนี้ โดยเฉพาะ เวลาที่มีอะไร งานบุญ ที่วัดเอี่ยมวรนุช ซึ่งจะมี พี่ป้อม เป็นหัวเรี่ยวหัวแรงใหญ่ ในงาน รับทราบ ก็จะไปทันที แต่ที่จะปฏิบัติ เป็นปกติก็คือเทศกาลปีใหม่ และสงกรานต์ ถ้าไม่ได้ไปไหน ก็จะไปร่วมเป็นประจำ  ทุกวันนี้ เวลาไปเจอกัน ที่วัด ฯ หลายคนก็ จางหาย ไป ด้วยวิถีชีวิต มากจนใจหาย เพราะเหลือคนที่มาร่วมงาน น้อยลงไปทุกปี...อนิจจา วัฏจักรของชีวิต


เมื่อย้ายมาอยู่ ซอยโชคชัย 4 เป็นช่วงที่ ต้อย...ประกาย แต่งงานแล้วกับ คุณอุบล หญิงเดียวในดวงใจ ตอนนั้นมี อ๊อด...ดำรงศักดิ์ นิยมรัฐ และ อจ. ไอ้วารี...ตัณกำเหนิด ไปร่วมงานด้วย ที่สโมสร สทร. ท่าช้าง...เมื่อมาอยู่บ้าน อ๊อด จะไปมาหาสู่ถี่ขึ้น เพราะเป็นทางผ่าน ไปบ้าน ที่ มีนบุรี เวลาที่ดื่มก็จะต้องอาศัย หลับนอนที่บ้าน ...รวมถึงเป็นเวลาที่...แป๊ะ...เพื่อนรัก ที่เติบโตมาด้วยกัน กลับมาจากเมืองนอก และนำเพื่อนกลุ่มใหม่ ที่เข้าใจว่า รู้จักกันตอนเรียนที่เมืองนอก มารวมตัวกันที่บ้าน...เล็ก...ติ่ง...แดง...เปี๊ยก...วุฒิ ...สมชาย  และอีกสองสามคน มาเฮ ฮา สังสรรที่บ้าน แทบจะทุกอาทิตย์ และคาบไปถึงวันรุ่งขึ้น และต้องคอยทำหน้าที่เป็นนายสถานี ให้เพื่อนรัก สับหลีกให้ ระหว่าง ต๋อย - ปู บางวันก็ต้องทำใจ ทำหน้า เลี่ยน ๆ กับเหตุการณ์ พูดความจริงไม่ได้ ได้แต่ อ้ำ ๆ อึ้ง ๆ ไปตามสถานะการณ์ ในแต่ละวัน มันเป็นเรื่องของ ชายหนุ่มนะ ความสนิทสนม กับเพื่อนรัก กลับมาเหมือนเดิม นับแต่นั้นมา นอกจากนั้น ก็ยังมีเพื่อกลุ่มเกริก เข้ามาแจม เป็นกลุ่มใหญ่ มี อ้อย ...ติ๋ม...หวาน ...ปั๊ด...หนู...อ๊อด...รวมทั้ง ต้อย ด้วย และ ตู๋ น้องติ๋ม...รายนี้ก็เพิ่งกลับมาจากอเมริกา เหมือนกัน เมื่อสิ้นคุณพ่อ ต้องมาดูแลทำกิจการเหมืองแร่ ที่สวนผึ้ง ราชบุรี ทำให้ทั้งหมด ที่เอ่ยนามมานี้ และอีกหลายคน มีโอกาส ขึ้นไปเที่ยวเหมือง และทำกิจกรรม งานบันเเทิง


โดยมีหุ้นส่วน ที่เป็นสองครอบครัวมาตั้งแต่สมัยคุณพ่อ ตู๋ - ต๋อย และพี่น้อง ดูแลรับรอง เป็นอย่างดี เวลาที่พวกเราขึ้นไป ครั้งละ นับสิบคน โดยเฉพาะเพื่อน กลุ่มของแป๊ะ สนุกสนาน ร่าเริง และประทับใจกลับลงมาทุกคน ....( มาถึงทุกวันนี้ หลายคนแยกย้ายกันไปตามกาลเวลา จนแทบจะ ไม่ได้เจอกัน นอกเสียจาก ว่า ...จะได้เจอกัน เมื่อมางานใคร ที่สละร่างไปก่อน เช่น อ๊อด + ตู๋  ได้จากไปในวัย อันยังไม่สมควร มีอะไรหลายสิ่ง ในชีวิต ที่คบกันมา เป็นเพื่อนไม่เพียง สนุก เที่ยวกันอย่างเดียว ยังมีเรื่องราว ที่ช่วยกันแก้ปัญหา และแก้ไขวิกฤติ ในการประกอบอาชีพ ร่วมกันมา 

แป๊ะ ได้กลายเป็น เจ้าของบ้านด้วย เพราะเข้า-ออก ได้ตลอดเวลา (แอบซุกกุญแจ ไว้ เป็นที่รู้กัน กับคุณทองห่อ ด้วยเช่นกัน เพราะบางวัน เช่น เสาร์ หรืออาทิตย์ เราต้องอยู่เวร รายการต่าง ๆ ที่รับผิดชอบ คุณทองห่อ  จะคอยมาช่วย ดูแลบ้านให้ หรือ มาช่วยเตรียมอาหาร เวลาที่บ้าน มีนัดสังสรร ฯลฯ )...จะมาเมื่อไหร่ ก็ได้ แป๊ะ เป็นเพื่อน ที่เมื่อกลับจากอเมริกา แล้วมาขลุก ไปมา ที่บ้านทุกวันหยุด หรือ วันที่ไม่รู้จะไปไหน เพื่อน ๆ ที่วัดมหรร ตอนนั้น ก็แยกย้าย ไปจนเกือบหมด คงมีเพียง ยกเส็ง-ยกง้วน  สองพี่น้องที่ยังอยู่แถวนั้น ยกเส็ง มีกิจการTaxi ให้เช่า นับสิบคัน รุ่งเรือง ตามที่แป๊ะเล่าให้ฟัง รวมถึงไปไหน ทำกิจกรรมอะไรร่วมกัน จนกลายเป็นเพื่อนสนิท เราก็ได้แต่ฟังจากการเล่า ไม่มีเวลาปลีกตัวไปร่วมแจม ในช่วงนั้น เพราะงานที่ ทีวี ไม่มีวันที่ตัวเองจะหยุดได้ ยิ่งเป็นวันหยุดปกติ ยิ่งต้อง รับหน้าที่ กันทั้งทีม โดยอัตโนมัติ นอกจากนั้น ก็ยังมีเรื่องส่วนตัว อีกหลายฝัก หลายฝ่าย ...จนเป็นที่ครหา จากเพื่อน มาจนถึงทุกวันนี้ เวลา คุยถึงเรื่องราวที่ผ่านมา..." สมัยนั้น ไม่เห็นหัวมันหรอก " ...พูดแล้วจะบาปนะ ไม่เห็นได้ไง...งานเพื่อน ก็ไป งานแต่งงาน ที่เทเวศน์ ก็ไปร่วมด้วย


บ้านหลังแรก ในชีวิต ที่โชคชัย 4 กลายเป็นศูนย์รวม ของเพื่อน ๆ ไม่ใช่ เฉพาะ กลุ่มแป๊ะ + กลุ่มเกริก  เจ้าประจำ...ยังมีเพื่อนร่วมงาน ทุกสาขาอาชีพ ทั้งภาคบันเทิง และกลุ่มมวย โดยเฉพาะ เพื่อนร่วมงาน+รุ่นน้อง ที่ทีวี จะขอมา หรือ หาเหตุ มาชุมนุม คราวละนับสิบ เพื่อ มาเล่น ไฮโลว์ เล่นรัมมี่  ฯลฯ เพราะรู้ว่า ที่นี่ปลอดภัย มีคนคุ้มภัย โดยก๊วนเราเเอง รุ่นใหญ่ พี่ตุ๋ย และ...ครบแซท ก็จะนั่งหน้าบ้าน ตีวงทั้ง ขวดกลม ขวดเหลี่ยม และขวดเขียว เรมี่ สลับไปตามโอกาส รวมถึงเป็นนายสถานี สับหลีกราง เช่นเคย... ยิ่งเทศกาล หรือ วันสำคัญ ของใคร ก็แล้วแต่ โดยเฉพาะของเจ้าบ้าน หลายคนจะมาสุมกันที่บ้าน บางทีเจ้าของบ้าน ไม่อยู่ ยังไม่มา เจอ คุณทองห่อ ซึ่งจะถูกร้องขอ เต็มใจมาช่วยดูแล กับแกล้ม ฯลฯ เป็นแม่งานแข็งขัน เพิ่มงานดูแล ให้อีกจนกว่าจะถึงเวลา... ตามปกติ แทบจะทุกอาทิตย์ คึกคักตลอดเวลา เป็นที่เอิกเกริก เฮฮา ปาร์ตี้ จนเกรงใจเพื่อนบ้าน แต่ทุกอย่างไม่เคยเป็นปัญหา

ชีวิต โดยส่วนตัว ค่อนไปทางดี ในจิตใจ ที่นับเป็น ความรัก ราบรื่น จนแยกไม่ออก หลังจากที่ คุณสิริลักษณ์ แต่งงาน แยกชีวิตไป ได้มีโอกาส พูดคุยกัน ทางโทรศัพท์ บ้าง เวลาที่ ยิ้น มีเรื่องอยากปรึกษา หรือ ขอความคิดเห็น เลยทำให้รู้ว่า ชีวิตสมรส...? และกลายเป็นเพาะบ่ม ความสนิทสนม จนถึงขั้น...กับคุณครู งามนิตย์ ได้พบ เจอกัน ไปไหน กันบ่อยขึ้น โดยเฉพาะ ในวันอาทิตย์ เมื่อตอนเช้าไปเรียน บ่ายมาทำงานดูแล เรื่องรายการมวย ก็จะมาเจอกัน ที่ทำงานเลิกงานแล้ว ก็ไปนั่งคุย หาอะไรกินกัน ตามประสา บางครั้ง ก็ไปดูหนังกัน หรือไม่ก็ไปเที่ยว รายการทัวร์ด้วยกัน ..ชีวิตมีความสุขมาก

ที่บ้าน เป็นเสมือน บ้านสงเคราะห์ คนสนิท รวมถึงญาติ มีใครต่อใคร แวะเวียนมาไม่ได้ขาด เป็นเรือนรับรอง กลาย ๆ ญาติที่บ้านปราจีน หลายคน ก่อนจะไปนอก รวมถึงหลาน ๆ ไปทำงานซาอุ ฯ  (ช่วงนั้น กำลัง ฮิท ไปทำงานตะวันออกกลาง) ก็จะมาพักที่บ้าน กว่าจะได้บิน ก็ต้อง เทียวไป เทียวมา มาพักที่บ้าน วันขึ้นเครื่อง มากันตรึม ! ที่เป็นเจ้าประจำ... สามคนพี่น้อง โทน โท่น ดอน และ คุณพ่อ..ไปกลับ สองสามหน ทั้งหมด มาถึงบัดนี้ ได้จาก ไปหมดแล้ว ...ดอน ถือเป็นเพื่อนรัก ที่สนิทกันมากที่บ้านปราจีน สนิทกันตั้งแต่ เด็ก ๆ เพิ่งจากไปเป็น คนล่าสุด เมื่อสองปี ที่ผ่านมานี่เอง ไม่ได้ไปงานเพื่อน เพราะมีธุระ เหตุผลส่วนตัวสำคัญ...ขออภัย เพื่อนและครอบครัวด้วย ...

นอกจากนี้แขกประจำบ้านอีกคน ก็หลานเราเอง ลูกพี่ขวัญ..จิน..จะสนิทสนมกับ คุณทองห่อ เข้านอกออกใน มา กิน ข้าว ที่บ้านบ่อย ๆ ได้ทุกเวลาเพราะจิน พักอยู่ในละแวกเดียวกัน ...คำนึง...ลูกพี่คม พี่สาวพี่ยม ก็มาอยู่ที่บ้านด้วย นานหลายปี เพราะ คุณทองห่อ รับมาฝากกับม่าม้า ที่สนิทกัน บ้านซอย 6 พาไปทำงานที่ Tellme แถมด้วย..หมู ลูก อาว์ยุ้ย น้องสาวของพ่อ ก็มาพักร่วมด้วย เมื่อมาเรียน ที่ ม.จันทรเกษม..จนจบการศึกษา...ก็เลยดูเป็นครอบครัว ใหญ่ คุณทองห่อ ก็รับหน้าที่ แม่บ้าน ดูแลให้ทุกอย่าง กินเหมือนกัน อยู่แบบพี่แบบน้อง ครอบครัวเดียวกัน ...ครอบครัว พี่ ผู้ใหญ่เดช ดอนมอญ ญาติกัน และโดยส่วนตัว สนิทกัน มาก ตอนบวช ตกเย็นต้องแวะมาคุย ด้วยเกือบทุกวัน ตอนที่ป่วย มาพักรักษาตัว ที่รพ.สยาม ใกล้บ้าน เราก็เปิดห้อง ให้ครอบครัว ทั้งพี่นาค ภรรยาและลูกสาว ..นิด..มาพักที่บ้าน จะได้ ไม่ต้องลำบาก เทียวไปมา คนอื่น ๆ ที่มาเยี่ยม ก็จะได้มาพัก อาบน้ำ ล้างหน้าล้างตา คุณทองห่อ ก็แสนดี อีกเช่นเคย ดูแล จัดสำรับ อาหาร ไปให้คนเฝ้าไข้ ..เจตนา บอกว่า จะได้ไม่สิ้นเปลือง ต้องเสียใช้ค่าใช้จ่ายมากอยู่แล้ว...จะหาคนแบบนี้ มีอีกไหมล่ะนี่ ?...จนกระทั่ง สอง-สามเดือนต่อมา  พี่เดช สละร่าง เราก็ทำหน้าที่ นำร่างของพี่ กลับสู่วัดแสงสว่าง โคกมอญ ปราจีนบุรี

มีอะไร หลายสิ่ง หลายอย่าง เกิดขึ้นในชีวิต มากมาย ขณะที่ใช้ ชีวิต ที่...หมอชิต และเข้าพักที่หมู่บ้านมหาลาภ หลายสิ่งเกิดขึ้นที่นี่ ทั้งที่เป็นชีวิต อนาคต รวมถึงความสุข สดชื่น ความเป็นความตาย ที่อาจเกิดขึ้น ความผูกพัน ความรัก และความสูญเสีย เมื่อนับมาถึงวันนี้ .....วันที่ เป็นปี อธิกสุรทิน ในปีสุริยคติ ...29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551


บันทึกเมื่อ.....29 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา....15.15 น.                โปรดติดตาม.....เล่าเรื่อง เรื่องเล่า
พิมพ์เสร็.....13 กุมภาพันธ์ 2556                                  เสี้ยว....ของชีวิต     ตอนต่อไป


ขอบคุณ.......ที่ติดตาม




วันพฤหัสบดีที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556

พักสายตา.....กับ ชีวิต แตกต่าง


เรา จะไปด้วยกัน ทุกที่...ที่ มีทาง

กลิ่นมะนาว หอม ชื่นใจ !
คืบ ก็ ทะเล ศอก ก็ ทะเล..ไม่สามารถแบ่ง แยกเรา
นี่ไง...เป่าขลุ่ย ให้ ควายฟัง
ร่วมด้วยช่วยกัน... ทำมาหากิน
พญาหงษ์ กับ พญาสุนัข
หอม...ชื่น ในหัวอก
ทุ่ง นี้ เจิ่งไปด้วยน้ำ น่ายก ไปบ้านเรา..เนอะ
คิดถึง จำพราก ต้องจากจร
เลี้ยงมา จนโตขนาดนี้
ขี้หู เยอะ จัง นาย !
แรด หรือ จะสู้พวกฉัน...11 ร.ด.
ไม่มี สุข ใด ไหน ...เท่า ได้กอดเธอ
น้องหมี...ฉันจะสวย เหมือน แม่ไหม ?
จะเอาไงดี คืนนี้...! ?
ถึงคราว ต้องอพยพ ..ไปกันพวกเรา
ยามชัง...ชัง แต่ชื่อ...?
หน้าตา เหมือนกัน จัง

หอม... แบบนี้ สิ !
นี่ ต้อง แบบนี้...  ชื่นใจ
สายใย... ใจแห่งรัก
นี่แหละ..นอน อล่าง ฉ่าง !
เรา จะอยู่ ดูแลกันนะ
ไม่มี ปัญหา ...เราจะดูแลกันและกัน






แล้ว จะต้องมา ป้อน ตอนนี้ ... ทำหยัง ?
                      อบอุ่น ที่สุด.......จร้า !

วันพุธที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556

พักสายตา.....น่ารัก...น่าชัง !



ทั้งหมด หน้าเดิน ตาดู
จ๊ะ เอ๋...ทำอะไรกันอยู่ จ๊ะ


















หลับ อ๋ะ


















โอ...เป็นไปได้ ไง ?
อะไร เหรอ เธอ 1 ?

















Blue Tango !
หลับสบาย นะที่รัก ของพี่

















จะ ดู อย่างไง ล่ะ เนี่ย
สุข  ใด ไหน จะเท่า ดูดนิ้ว โป้ง !







ยิ้ม เข้าไว้...ยิ้ม

เราต้องสละโลก

จะไป อยู่ บนสวรรค์ ล่ะ ซิ ?
งั้น ขอ ไปด้วย ดิ !










ของ ฉัน ถึง วิมานฉิมพลี แล้วย่ะ !

ดวงตา บ่งบอก ความจริงใจ






ของ ฉัน พ้น น้ำ มาแล้ว จ้า




สายใยรัก และผูกพัน


เฮ้อ ฉัน จะเอาอย่างไร กับเขา ดี ?
                                                                  
รักฉันนั้น เพื่อเธอ