วันจันทร์ที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555

10. รำพึง รำพัน ถึง...














ชีวิต เหมือนเรือน้อย....





มานึกรำพึง คนึงถึงตัว อกเอ๋ยนึกเกรงกลัว ใจสั่นระรัวมัวระเริง หลงเชื่อแต่คำวิงวอน ออดอ้อนปลอบใจให้เหลิง.....ที่จริงเป็นคำขึ้นต้น ของเพลงคนอกหัก  ซึ่งไม่น่า จะเกี่ยวอะไรกับชีวิต เพราะในชีวิต ไม่เคยอกหัก อาจเป็นเพียง ผิดหวังในสิ่งที่ตนเอง อยากรัก แล้วทำรัก ให้เป็นไปตามความอยากไม่ได้ เพราะบางขณะ ความรัก เกิดขึ้นพร้อม ๆ กัน ทีละ สองถึงสามคน ในชีวิต....ชอบคำขึ้นต้น เพลงคำรำพัน มาก เวลาที่ความนึกคิด เหม่อลอย ก็จะแวบขึ้นมาทันที ทุกครั้ง คูณมัณฑณา โมลากุล ร้องเอาไว้ ฟังมาตั้งแต่จำความได้ แค่ได้ยิน วรรคบาทแรก ของเนื้อร้อง ก็คิดอะไรไปได้  100""8"""1000""""9


กำลังใช้เวลา จังหวะของชีวิตบาง เสี้ยว.....ของชีวิต ที่เริ่มนับถอยหลัง เคาท์ดาวน์ เดินไปข้างหน้า เพื่อ มุุ่งสู่ ' 60 .....ตลอดของระยะเวลาของชีวิต ที่ผ่านมาแต่ละ เสี้ยว.....ของชีวิต มีทุกข์ และสุข สนุกสนาน มีวิกฤติ มีความโศรกเศร้า ฯ ล ฯ มีหลายสิ่งหลายอย่างเกิดขึ้นกับชีวิต หลายขณะที่ต้องผจญ กับความกดดัน  อดทน อดกลั้น กล้ำกลืน ฝืนกับชีวิต ความท้อแท้ ความสูญเสีย ความผิดหวัง และสมหวัง มีทุกสิ่งที่ชีวิตหลายคนผ่านเข้ามา แล้วทั้งหมดมันมารวม เข้าสู่ชีวิตเรา มีอะไรบ้าง ที่ยังไม่เคยประสบ ? นึกไม่ออกจริง ๆ เพราะแทบจะผ่านเข้ามาในชีวิต บางทีผ่านมาแล้วก็ยังผ่านเข้ามาอีก ละคนจนไม่ต้องกวนให้เข้ากัน ไม่มีอะไรที่ยั่งยืน ไม่มีอะไรที่คงทน ทนอยู่กับชีวิต ผ่ายมาแล้วก็จะผ่านไป จนทำให้...ชีวิตครบถ้วน ยิ่งความยากลำบาก ไม่ต้องแยกเรื่อง เพียงแต่ว่า ชีวิตไม่ได้ลำบาก จนต้องใช้แรงกาย แลกเปลี่ยนกับการดำรงชีวิต ยังไม่ถึงกับต้อง อดมื้อ กินมื้อ เพียงแต่แค่ อดเปรี้ยว ไว้กินหวานเท่านั้น จึงทำให้ชีวิต รอด มาถึงวันที่บันทึกอะไร เพื่อ ....มุ่งสู่ '60


มีอะไรที่เกิดขึ้นในชีวิตมาก บางเรื่องเป็น ตำนาน เป็น ประวัติศาสตร์ บางช่วงบางตอนของชีวิต หลาย เสี้ยว.....ของชีวิต เป็นเหมือนนิยาย บางครั้ง ก็สมน้ำหน้าตัวเอง บางอย่างก็สะใจ มีอีกหลายเรื่อง นึกไม่ถึง ว่า เป็นไปได้อย่างไร ....แต่ก็มีหลายเรื่อง เป็นไปตาม ฟ้าลิขิต ขีดเส้นชะตา หรือ...ฟ้า หัวเราะ เยาะเย้ย หวย เหวย ฟ้า ...ไม่มีอะไรที่จะต้องคร่ำครวญ คนึงใฝ่หา นอกจากจะมีน้ำใหลออกมาทางเบ้าตาบ้าง หรือทุกครั้งที่ อารมณ์  ต้องกลืนน้ำลายลงคอ กัดลิ้น กระแทกความรู้สึก ที่เป็นอนูแห่งความรันทด ยังมีสติ...ลูกออร์ เคยเขียนบันทึกถึง เมื่อครั้งชีวิต ต้องยืนพิงลม อย่างเซถลา ไม่มีอะไรให้ยึดเหนี่ยวพิงกัน มันเหมือนไร้ญาติ ยามนั้น ที่เคยประสบ ไม่เคยปริปาก ร้องขอ อ้อนวอนจากใคร ยังมีข้าวกิน ก็กินให้อิ่ม กินเพื่อให้รู้ว่า พรุ่งนี้จะต้องเจอ....อะไรอีก..... มีเพียงลูกออร์ ที่ช่วย ให้มีพลัง พยุงให้ผ่านอะไรไป ให้ได้

พยายามทำอะไรก็ได้ เท่าที่ประสบเหตุการณ์ ผ่านไปทีละเรื่อง ...ไม่เคยคิดกลุ้มใจ แล้วหาอะไรดื่ม แม้กระทั่งขณะนั้น มีปัญญาจะดื่ม หรือ มีขวดวางอยู่ก็ตาม เพราะได้รับการสะสมมาตลอด กินเหล้าดี ๆ มียี่ห้อ กิน ตอนต้องการความสุข กินเพื่อช่วยให้สนุกสนาน จิตใจเบิกบาน ดื่ม กิน เพื่อให้มีความสุข ไม่ใช่ดื่มตอนเศร้า ตอนกลุ้มใจ ดื่ม แล้ว....อ๊วก....เสียของ ....จึงไม่คิดเอาสุราเป็นเพื่อน ในยามที่ต้อง.....รวมถึงไม่เคยคิดฝ่าวิกฤติ หลีกหนีชีวิตโดย คิดสั้น 


มีคนที่ลำบาก กว่าเรามากมาย ที่มีมานะ ทำอะไรให้ตัวเองอยู่รอด เขาสามารถ วาด ลิขิตตัวเองได้ เรามีพร้อมทุกสิ่งที่ประกอบร่างกาย ขาดเพียง.....ก็ต้องอยู่ต่อไปให้ตลอด รอด ไปจนหมดกรรม .....พยายามที่จะสงบตัวเอง ไปไหน ๆ ที่ไปได้ แม้เพียงนั่งรถเมล์ ไปเรื่อย ๆ ไปให้สุดทางรถเมล์ จะได้รู้ว่า สุดทาง(ชีวิต) ของแต่ละคน จะต้องเป็นเช่นไร ? บางครั้ง ก็ไปในที่ ที่ตัวเองคิดว่าน่าจะสบายใจ ลบผลจากใจที่กระทบ เรื่องราวในชีวิต ที่ผ่านมาจนกำลัง..... มุ่งสู่ ' 60




" ชีวิต เหมือนเรือน้อยล่องลอยอยู่
ต้องต่อสู้ แรงลม ประสมคลื่น
ต้องทนทาน หวานสู้อม ขมสู้กลืน 
ต้องทนฝืน สู้ภัย ไปทุกวัน "



ากบางตอน....เพลงโชคมนุษย์
 ของ .......หลวงวิจิตรวาทการ






คงไม่ต้องสาธยายอะไรมากกับ บทเพลง บางตอน ของเพลงนี้ เพลงชีวิต ที่บ่งบอกถึง เรือมนุษย์ ของคนที่ต้องผจญกับ...บทต่อไป ยิ่งกินใจ...." โลกมนุษย์ นี้ไม่มีที่แน่นอน ประเดี๋ยวเย็น ประเดี๋ยวร้อน ช่างแปรผัน "..... นี่แหละโชคมนุษย์ 

ชีวิตนี้ที่ผ่านมา มันมีทั้งหวานให้อม ขมที่ต้องกลืน บางครั้งมีเปรี้ยว ให้เข้ามาสัมผัส มีทุกสิ่งในชีวิต ของคน คนนี้ คนที่ จะ ทำอะไรที่ชอบ ทำอะไรที่อยากทำ..... ทำแล้วไม่ละเมิดสิทธิผู้อื่น






บันทึกเมื่อ.....  8 กุมถาพันธ์ 2551
พิมพ์เสร็จ.....5 พฤศจิกายน 2555  
 


ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

add comments.